Biljni svet je u Aziji jako raznovrsan. 
-Pojas tundri  se pruža u pojasu uz Severni Ledeni okean, gde je zastupljena subpolarna klima. Temperature su niske, tlo zamrznuto već na dubini od jednog metra što ukazuje na slabo produktivno zemljište. 
-Pojas četinarskih šuma (tajgi )  se pruža najvećim delom u Sibiru. Sibirske tajge su najprostranije šumsko područje na zemlji.
 -Pojas stepa se pruža u centralnom delu Azije gde je zastupljena mala količina padavina.
-Pojas pustinja  se takođe pruža u središnjem delu Azije zbog male količine padavina. Najveće pustinje u Aziji su : Kizilkum i Karakorum (istočno od Kaspijskog jezera), Takla Makan (u Tarimskoj kotlini), pustinja Džungarija u (kotlini između planina Tjan Šan i Altaj) i pustinja Gobi (ili Šamo) u Kini.
 Osim u centralnom delu Azije pustinja ima i u jugozapadnim delovima. Na Arabijskom poluostrvu nalaze se Veliki i Mali Nefud, Rub - el-Hali i Sirijska pustinja. Na Iranskoj visoravni koja je izolovana visokim planinama nalaze se Dešte Lut i Dešte Kevir. U severozapadnom delu Indije je pustinja Tar. 
 U svim pustinjama Azije oskudan je biljni i životinjski svet.
 Prostori južne i jugoistočne oblasti Azije su pod uticajem ekvatorske i monsunske klime . Oni su pod vegetacijom džungli (guste, tropske šume, teško prohodne, izražena spratovnost biljnih vrsta). Sa povećavanjem nadmorske visine javljaju se savane.
* Duž morskih obala i estuarskih ušća u tropskim oblastima javlja se poseban tip vegetacije vlažnih tropskih šuma. To je mangrova. Drveće mangrove posebno je prilagođeno uslovima plitke, slane vode i male količine kiseonika u zemljištu. Stabla ovog drveća izdižu se na dugačkom korenju iznad nivoa vode. Velika raznovrsnost biljnih vrsta može se pronaći u staništu mangrova, ali od priznatih 110 vrsta, samo 54 vrsta u 20 rodova iz 16 porodica čini prave mangrove. Najviše ih ima u šumama Nove Gvineje, Indonezije i Malezije.  
             
 
*Među mnogim vrstama specifičnim za vlažne tropske šume jugoistočne Azije, ističu se dve koje imaju najveće cvetove. Prva je parazitska biljka raflezija čiji cvet u prečniku dostiže 1,5 m, a oprašuju ga insekti, posebno muve, koje privlači svojom bojom i mirisom mesa koje truli. Druga je džinovski kozlac čija vlas dostiže i do 3m visine. 
 U istočnoj Aziji se u toku godine izluči dovoljna količina padavina koja ja potrebna za opstanak različitih vrsta šuma. U zavisnosti od geografske širine i nadmorske visine smenjuju se suptropske zimzelene, listopadne i četinarske šuma. Među mnogim široko rasprostranjenim vrstama drveća koje raste samo u šumama istočne Azije mogu se sresti neke specifične i retke šumske vrste. Tako se, samo u istočnoj Kini nalaze šume koje gradi ginko, vrsta za koju se mislilo da je potpuno nestala u ledenom dobu. U jugoistočnom delu Kine zastupljene su šume bambusa. 
 
 
 Visoravan Tibet je hladna vetrovita visokoplaninska oblast sa veoma oskudnim travnjacima.